ESKİDEN SOKAKLARIMIZDAN TEK TÜK BİR OTOMOBİL GEÇERDİ, SOKAKLAR FUTBOLUNDU, FUTBOL DA SOKAKLARIN.

Eskiden, çok eskiden tek tük araba geçerdi sokaklarımızdan, onun için sokaklar oyun alanıydı biz çocukların.

O sokakların dili olsa da söylese, orta yerine iki taştan kale yapılıp saatler boyu bitmek bilmeyen futbol maçlarını. 
Topun görülemediği ana kadar devam eden hayatın en güzel anlarını.

O tek tük arabalardan birisi yaklaştığında topa en yakın kişi topu hemen elle kapar, araba geçtikten sonra, topu biraz da kendine avantaj sağlayacak şekilde yere bırakır ve oyun kaldığı yerden sanki hiç durmamış gibi devam ederdi.

Sokak... Adı üstünde uzun ince bitmeyen bir yol.
Saha neyse futbolda odur.
Uzun ince bir sahada futbol hep dikine oynanır. Onun için sokak futbolundan gelenler direk kaleye gidenlerdir. Bir çalım, bir çalım daha, sonra bir çalım daha.... Karşında kale...

Sahalar genişledikçe, enine futbol başladı.
Ver gülüm al gülüm... İyi de, nerede o topu alanın zamanı ve rakibi delercesine kaleye inen top cambazları..

Şimdi arsalarda binalar, sokaklarda otomobiller var.
Futbol halı sahalara gömüldü.
Herkes bir şey söylüyor, çocuk top ayağına geldi mi ne yapacağını şaşırıyor.
Tabi o da okuldan, kurslardan ve sınavlarda arta kalan zamanı olursa.

Çocuklar erkenden büyüyor şimdi.
Futbol da erkenden büyüyor
Ama ne çocuklar çocuk gibi, ne de futbol futbol gibi ...