FUTBOLUN ŞİDDETE YÖNELİK DEĞİŞİMİ VE İKTİDAR ÜZERİNE

Futbolda şiddetten yakınanlar aslına bakarsanız birçoğu şiddetten nemalananlardır. Şiddetten nemalananların başında kulüp yöneticileri ve medya gelir. Seyirciler ve taraftarlar ise şiddetin ana unsurları gibi görülmelerine rağmen şiddetten en çok zarar görenlerdir.

Türkiye'de giderek endüstrileşen futbol, finans-kapitalin sömürü aracı olmasına ilaveten siyaset, mafya, tarikat bağlantıları ile giderek artan bir biçimde kokuşmuş bir girdabın içine sokulmuş bulunmaktadır.

Taraftarlar, yani sözüm ona şiddetin aktörleri diye tanımlanan insanlar birçok olgudan habersiz "ver gülüm al gülüm" oyununun figüranlarıdırlar aslında. Ve bu figüranlar kendilerine biçilen rolü oynamaktadırlar.

Ama tam da bu sırada tez-antitez diyalektiğinin bir sonucu "çarşı" diye bir oluşum sahne alır. Onu "fenerbahche", "tekyumruk" ve "joganita" gibi taraftar örgütlenmeleri izlerler. İşte bunlar farkına varan, işi sorgulayan ve yönetilmekten haz etmeyen taraftar tipleri ve örgütlenmeleridir ki; birilerini acayip rahatsız ederler. Çünkü o birilerinin tekerlerine çomak sokulmaya başlanmış, taraftarın sürü olmadığı ya da olmaması gerektiği yönünde gelişmeler başlamıştır.

Üstelik o birileri, özellikle de iktidarı ve futbolun iktidarını elinde bulunduranlar o kadar rahatsız olurlar ki; işi terör örgütü suçlamasından, yapay taraftar grubu kurdurmaya kadar götürürler. Tıpkı işçi ve memur sendikalarına karşı sarı sendikaların devlet eli ile örgütlenmesi gibi.

Bir hayli zamandır işin içine hükumet de açıkça be göstere, göstere girmiştir artık. Taraf tutan, kimilerini kollayan, kimilerini bertaraf etmek için girmiştir.

Bu gidiş futbolun geleceği açısından hiç de iyi olmamıştır ve dahi olmayacaktır. Gündelik siyasetin ve siyasetçilerin el attığı her şey doğallığını yitirmekte, faydalı ve güzel olması yerine bir paranın ve gücün aracı haline gelmektedir. Kendi kendine evrilmeyen hiç bir olgu olması gerektiği gibi olmamıştır. Çünkü her müdahale, müdahale edilenin olumsuz değişmesi ve olumsuz farklılaşması gibi toplumsal olmayan bir dönüşümü de bünyesinde barındırır çünkü.